Broos rood 1


Een schilderij, dat de naam ‘Treurende klaprozen’ zou meekrijgen loopt als een rode draad door het leven van Will, Chaja en Arjan. De drie kennen elkaar niet en hebben zelfs nooit van elkaar gehoord. In korte tijd brengt het lot hen echter samen en blijken hun levens door afschuwelijke gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog met elkaar verbonden te zijn. Zij ontdekken niet alleen hoe de waarheid anders kan zijn dan gedacht, maar ook hoe de werkelijkheid – zelfs na zeventig jaar- het leven met een verwoestende uitwerking volledig op zijn kop kan zetten.

“Ziet u dat er op de foto een schilderij achter uw ouders hangt? Ja, zegt Chaya, dat schilderij is gemaakt door mijn grootvader. Dat hing bij mijn ouders thuis. Na de bevrijding zijn we wel terug geweest in het huis. Maar alles was verdwenen. Ook het schilderij.”

‘Broos rood’ kent zijn oorsprong in het feit dat auteur Josua Ossendrijver in 2011 een artikel in de Oud-Rotterdammer leest over Sjakie Frank. Isaak David Levie Frank, zoals de naam van Sjakie voluit luidt, en zijn ouders kwamen op 10 april 1943 aan in kamp Westerbork. Sjakie overleed daar op 13 mei 1943…

“Gert-Jan Klink had zijn blauwe overall aan. Trots, maar de band om de bovenarm had hij weggelaten. Hij had er weinig begrip voor dat er met grote letters NBS op stond. Hij maakte deel uit van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten en niet van de Nationaal Socialistische Beweging! Hij was een BS’er en geen NSB’er.”

Het droevige nieuws over Sjakie spreekt Ossendrijver zo aan dat hij een oproep doet om in contact te komen met de nabestaanden. Deze oproep is het begin van bijzondere ontmoetingen en komt uit bij een schilderij van hangende klaprozen. Het schilderij brengt de verbeelding van Josua Ossendrijver tot leven en vormt de basis voor ‘Broos rood’. De  personages en gebeurtenissen zijn weliswaar fictief. Het schilderij bestaat echter wel degelijk.

“Onderwijl worstelt Jeanette met een dilemma. Ze voelt dat ze een beerput kan opentrekken met de vraag die op haar lippen ligt.”

Een prachtig boek. Een mooi tijdsbeeld en een waarlijke beschrijving van de lastige keuzes tussen goed en kwaad in oorlogstijd. Bewees Ossendrijver in ‘Verdoezeld verleden al dat hij over schrijverstalent beschikt, dan is dat met ‘Broos rood’ een voldongen feit. Tenslotte was zijn eerste boek een non-fictie relaas en is ‘Broos rood’, weliswaar gebaseerd op enkele historische feiten, een roman.

Ossendrijver ziet kans zijn lezers te boeien en hen aan de hand mee te nemen, terug in de tijd, via een rakende vertelling, op weg naar een onverwachte finale.

Over de auteur

Josua Ossendrijver werd op 9 november 1943 op een onderduikadres in Rotterdam geboren uit Joodse ouders. Direct na zijn geboorte is hij afgestaan en werd door zijn ‘pleegouders’ als eigen kind aangegeven onder de naam Klaas Slegt. Ossendrijver doorloopt de Gemeentelijke Kweekschool voor Onderwijzers in Rotterdam, wordt onderwijzer en in 1970 directeur van een basisschool in het Rotterdamse Oude Noorden. In 2010, zijn ouders zijn toen al overleden, krijgt hij het bewijs dat zijn ouders in werkelijkheid zijn pleegouders waren. Zijn biologische ouders (Simon Ossendrijver en Rosette Sanders) en zijn broer David zijn in 1944 in Auschwitz vermoord. Sinds die tijd laat hij zich Josua Ossendrijver noemen.

Josua Ossendrijver is gastspreker/-docent voor het Steunpunt Kamp Westerbork, secretaris van de Stichting Stolpersteine Schiedam en algemeen bestuurslid van de Stichting WIJ-land.

Uitvoering

Uitgever Verbum

ISBN 9789074274791

Paperback

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Broos rood

  • Josua Ossendrijver

    Beste Hanneke,

    Je maakt me opnieuw gelukkig met jouw recensie. Eerst voor mijn autobiografie ‘Verdoezeld Verleden’ en nu weer voor mijn roman ‘Broos Rood.’
    Door jou betiteld te worden als iemand met schrijftalent voelt als een hele eer.
    Dank je wel!