De stilte van de witte stad


Inspecteur Unai López de Ayala wordt belast met het onderzoek naar diverse raadselachtige moorden. Raadselachtig qua vindplaats en/of toedracht. Zo wordt er een jong stel, levenloos en volledig ontkleed, aangetroffen in de kathedraal van de oude binnenstad. Zij lijken te zijn gestorven aan de gevolgen van bijensteken en aan hun voeten worden zilverdistels gevonden. Unai en zijn partner Estíbaliz denken daarbij direct terug aan een aantal moorden uit het verleden. Voor die moorden werd archeoloog Tasio Ortiz de Zárate echter veroordeeld. Is het toeval dat deze nieuwe misdaden plaatsvinden vlak voor zijn vrijlating?

“Vijf minuten nadat ik Estíbaliz had ingelicht, drongen we ons door de menselijke barrière die ons opwachtte bij de entree van Zaldiaran. Worstelend onder het juk van de roem schermde ik Ignacio af met mijn lichaam, en we doken de auto in, die al klaarstond met geopende portieren.”

De stilte van de witte stad is het eerste deel van wat een trilogie moet worden en dat doet bij voorbaat deugd. Dit eerste deel belooft namelijk nogal wat. De schrijfstijl van de auteur met de prachtige naam Eva Garcia Sáenz de Urturi, is van hoog niveau. Niet in de zin dat De Urturi gebruik maakt van hoogdravend taalgebruik, maar uit de wijze waarop zij haar zinnen construeert. Uit haar woordkeuzes blijkt een grote liefde voor de taal.

Vanzelfsprekend kan een deel van die lof op het conto worden geschreven van Elvira Veenings die tekende voor de vertaling van dit fraaie werk.

“Alleen achtergebleven concentreerde hij zich op het stelpen van de bloeding aan zijn dijbeen. Hij sleepte zich naar de beschutting van de haag en opende zijn tas, die de vermeende dieven niet hadden meegenomen haalde het verband eruit en wikkelde het om zijn dijbeen met alle kracht die hij kon opbrengen.”

De personages die De Urturi ten tonele voert zijn boeiend en bijzonder goed en diepgaand gekarakteriseerd en haar dialogen zijn natuurlijk en derhalve geloofwaardig. Bovendien weet de auteur de spanning in De stilte van de witte stad op verfijnde wijze op te bouwen én te faseren. Kortom, deze auteur weet heel goed wat zij doet en ze weet het niet alleen te verzinnen, maar ook uit te voeren.

Het feit dat De Urturi er voor heeft gekozen om inspecteur Unai López de Ayala het verhaal te laten vertellen, maakt het geheel extra boeiend. De lezer leert deze Unai, zijn soms wat bijzondere onderzoeksmethoden én zijn gave om een daderprofiel samen te stellen, waarlijk kennen. Wanneer Unai  de fraaie Alba Diaz de Salvatierra ontmoet, leert de lezer deze gedreven inspecteur ook als privépersoon beter kennen. Unai krijgt namelijk zowel zakelijk als privé met Alba te maken. Zijn verleden, want ja ook Unai heeft een verleden, is weliswaar een last voor hem maar hij weet daar goed mee om te gaan.

De Urturi weet bovendien op uiterst kunstige wijze de ‘privéperikelen’ en het onderzoek door elkaar heen te weven. Soepel beweegt zij zich door verhaallijnen en grijpt en passant ook nog terug naar het verleden. Dit alles zonder haar lezers ook maar één keer in verwarring te brengen, maar hen te begeleiden richting een briljante finale.

Excuus, deze lofzang is nog niet teneinde, want ook de sfeerbeelden en omgevingstekeningen zijn van uitzonderlijk hoog niveau. Als lezer waan je je werkelijk in Spaans Baskenland, je ziet de gebouwen die De Urturi beschrijft en ruikt bijna de geur die in de straten hangt.

Over de auteur

Eva Garcia Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar debuutroman gaf ze in eigen beheer uit en werd een bestseller.

Uitvoering

Uitgeverij Bruna

ISBN: 9789400511224

Paperback, 491 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *