Gedachtenspinsels van Nina: het omgekeerde Calimero effect


Kennen jullie hem nog, dat kuikentje met die eierdop op zijn kop? Hij riep altijd: ‘maar zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk; ohhh nee! Nou, Coops en ik hebben nu te maken met een omgekeerd effect en dat is ook niet eerlijk!

Moet je horen: ons huis heeft een open trap in de woonkamer en dús kunnen wij niet naar boven. Volgens onze mensen is het overigens ook niet goed voor ons om trap te blaffen, maar dat terzijde. Wat nou zo erg is dat die frummels, ja die twee bloterikken, wel ieder moment boven zitten!! Vrouwmens hoeft haar voet maar op de eerste tree te zetten of die roze frummel -Bibi- stormt haar al voorbij!

Nou heb ik goede oren én een zesde zintuig voor dat soort dingen, dus ik weet precies wat er dan gebeurt. Het mokkeltje springt op bed en vrouwmens gaat haar dan knuffelen. Nou ja zeg; dat willen wij ook! Niet alleen beneden, maar ook boven. Tisnieerlijk oh nee!

En het wordt nog veel erger hoor. Als onze mensen naar bed gaan, dan moeten Cooper en ik beneden blijven en dat frummelvolk mag mee naar boven! Wij willen ook mee naar boven en in de grote mensenmand slapen!

Maar….we hebben er wat op geblaft hoor. Zeker na al die weken dat onze mensen om beurten beneden sliepen en nu ineens niet meer, kunnen wij dit natuurlijk niet zomaar accept-blaffen, dus wat doen we nu? We gaan huilen! Yeahhhhh…. Slim he? Coops heeft het beblaft, maar ik vind het zo’n briljant plan dat ik voorzichtig mee begin te doen. Helemaal leuk en het heeft nog effect ook…. Want als wij gaan huilen, komen onze mensen een van beiden naar beneden. We krijgen dan wel een beetje op ons kop, maar ach….ze zijn er…

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.