Gedachtenspinsels van Nina: lekker buiten!


Ik weet niet zo goed hoe lang een uur, een dag of een week is, maar kort geleden was het heel lekker weer en als het lekker weer is, dan kunnen Cooper en ik de achtertuin in. Onze mensen leggen dan kunstgras kleden en kussens voor ons neer en soms krijgen we zelfs een kluif buiten.

Vanuit onze achtertuin kun je ook de zij-tuin in en dat is voor mij net lekker. Ik strompeldepompel dan maar een eindje heen en ga daarna weer eens even liggen op mijn kussens. Dat kan in de zon, dat kan in de schaduw. Nou….. is dat een luizenleventje of niet dan?

Ik besef mij heel goed dat het nu allemaal zo anders is dan toen ik nog op straat leefde in Montenegro. Soms, tijdens een wandelingetje, als ik niet verder meer wil, ga ik half onder een struik zitten of liggen. Vrouwmens denkt dat ik dat toen wel heel vaak deed en dat klopt. Vaak moest ik het doen met dat soort plekjes: onder een afdakje of een struik. Potverwoef, wat heb ik het dan nu toch lekker!

Ook wat eten betreft ben ik er nogal op vooruit gegaan. In mijn jaren op straat was het altijd maar afwachten of ik iets te eten vond of … heel soms…kreeg. Nu wordt het mij een paar keer per dag met een knuffel geserveerd. Hoe luxe is dat dan?

Ik moet soms nog wel eens denken aan al die andere hondjes daar die op straat leefden. Sommige waren uitgesproken eng en die joegen mij weg als ik iets eetbaars gevonden had zodat zij het zelf op konden eten, maar tegen de hondjes daar die wel lief voor mij waren zeg ik dan maar: ik hoop zó dat jullie ook zo’n lekker warm en liefdevol mandje vinden als ik!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.