Huh…..zie ik dubbel?


Zoals jullie weten heb ik de eerste jaren van mijn leven voor mijzelf moeten blaffen. Ik leefde op straat met alle gevaren en problemen van dien. Eten, een droog en (beetje) warm plekje om te slapen waren de belangrijkste zaken in het leven.

Althans, tot ik door die lieve mensen van Cane Corso Rescue van straat werd gehaald … ik was gered! Zij plaatsten mij ter adoptie en blaften er flink op los dat ik zo leuk en lief was (en dat ben ik natuurlijk ook…). Gelukkig openden mijn mensen toen hun hart en huis voor mij!

Het gaat allemaal superfijn en ik ben heel blij met mijn mensen, mijn mattie Cooper en zelfs eigenlijk wel met die malle, blote frummels die hier rondlopen. Maar er zijn natuurlijk wel grenzen potverwoef…dat begrijpen jullie vast wel. Die frummels hebben zichzelf vorige week gekopiblaft… Het zijn er ineens vier!!!!! Hoe dan??

Onze mensen zijn er hartstikke druk mee, want een van die twee nieuwste frummels schijnt niet genoeg te eten. What the blaffff?? Als je iets te eten krijgt, dan eet je het toch zo snel mogelijk en tot aan de laatste kruimel op? Ik snap er echt helemaal niets van! Maar enfin, onze mensen zijn continu met flesjes in de weer; ja zelfs ’s nachts!

Misschien moet ik eens met die malle muis blaffen en hem duidelijk maken dat je het eten dat je krijgt……gewoon opeet!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.