Is het ooit te vroeg om je hart te laten spreken? 5


Het verdriet om het verlies van Chaya zit nog hoog. Bij ons alle drie. En toch…. Toch hebben wij ons hart, en straks ook ons huis, opengesteld voor Nina. We waren het feitelijk nog helemaal niet van plan, maar soms is er zo’n geval waarbij je denkt: dit moet zo zijn.

Via een prachtige groep mensen, die met elkaar Cane Corso Rescue vormen en zich inzetten voor Cane Corso’s die zich in een slechte, soms zelfs onhoudbare situatie bevinden, kwamen wij in aanraking met Nina.

Nina is een gehandicapt hondenmeisje van 2 á 3 jaar; ze heeft vier kromgegroeide pootjes en ze is heel klein voor een CC. Toen wij foto’s en filmpjes zagen van Nina en haar verhaal lazen, wisten we dat we geen keus hadden. Dit meisje zou de liefde krijgen die we niet meer aan onze Chaya kunnen geven. Wel in onze herinneringen natuurlijk, maar niet in het dagelijks leven.

Nina schreef ‘zelf’: “Mijn naam is Nina. Althans deze mooie naam heb ik gekregen van de mensen die mij gered hebben. Ik was aan het zwerven op straat in een hele slechte buurt. Niemand die naar mij om keek of voor mij zorgde. Omdat mijn pootjes, zoals ik het zelf zeg, niet helemaal perfect zijn wilde niemand mij hebben. Maar gelukkig was er een hele lieve dame die mij wel een kans wilde geven. Ze had mij gezien en kon mij maar niet vergeten. Haar naam is Sarah en ze heeft ervoor gezorgd dat ik nu veilig ben bij lieve mensen. Ik had nooit gedacht dat er lieve mensen bestonden want de mensen op straat waren helemaal niet lief voor mij. Ik ben naar een dokter gebracht en ben onderzocht. Zoals jullie wel kunnen zien zijn mijn pootjes niet helemaal goed. Ze denken dat ik ongeveer twee jaar ben en dus nog een jonge dame. Ik hoop dat er iemand is die verder kan kijken dan mijn gehandicapte pootjes en mij heel veel liefde, aandacht en plezier wil geven. Ik geef je er heel veel liefde en dankbaarheid voor terug!”

Nina moet nog even in Servië blijven omdat ze momenteel een antibioticakuur krijgt tegen een aantal infecties en ze moet negatief getest worden op hondsdolheid. Daarna komt ze naar het gouden mandje dat voor haar klaarstaat in Obdam.

Onze Chaya ging, hinkelend op drie pootjes, ons leven uit. Nina komt er, over enige tijd, met vier kromme pootjes, inhuppelen…..


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

5 gedachten over “Is het ooit te vroeg om je hart te laten spreken?

  • José Bosma

    Welkom Nina,
    Tja dit is weer zo’n speldenprik vanuit de kosmos. Je hebt mij terug moeten geven aan waar ik vandaan kom en ik krijg meteen een taak toebedeelt. Ik mag beschermengel spelen en dichtbij over Nina waken. Dat hebben ze mooi bekokstoofd voor mij, want dan heb ik iets te doen en kan ik mijn grote honden hart laten spreken voor deze onfortuinlijke, die nu een fantastische tijd tegemoet gaat bij mijn geliefde mensen. Goede keus! Van allebei de kanten. Jullie gaan genieten van haar met de kromme pootjes. Nina…wat een mooie naam he?. Als engelbewaarder blijf ik dicht bij haar (maar ook een beetje bij jullie) in de buurt.Let maar op de kleine voortekenen en wondertjes die jullie straks zien gaan gebeuren. Ga genieten met volle teugen van dit nieuwe gezinslid… en stuur mij maar een foto, t.z.t dan heb ik er een plaatje bij.
    Blijf vooral schrijven over het wel en wee van dit nieuw geadopteerde weesjesmeisje. Mooie en blije zondag.

  • Lisette

    Wat is tijd, en hoe bepaal je wat je doen moet. Als het goed voelt, voelt het goed, heel veel geluk met Nina en als ze jullie helpt met het verwerken van jullie verlies dan heeft het toch gewoon zo moeten zijn.