‘Koffie met likeur’: ontroerend


Het boek
In haar boekje ‘Koffie met likeur’ beschrijft Thea Uri op indringende en heldere wijze haar ervaringen op de Psychiatrische afdeling van een algemeen ziekenhuis (PAAZ).

In de vorm van elfwoorden gedichten, de zogenaamde elfjes, vertelt zij hoe depressief en angstig zij was. Ook komen haar contacten met medepatiënten en haar worstelingen met diverse therapieën aan bod. Gelukkig beginnen er gaandeweg het boek steeds meer lichtpuntjes zichtbaar te worden. Tenslotte wordt duidelijk hoe zij, ondanks af en toe een terugval, haar depressie leert te overwinnen.

Visie van de recensent
En ineens krijg je dan zo’n ontroerend gedichtenbundeltje in handen. Nee, ik formuleer het niet goed, ‘Koffie met likeur’ is namelijk meer dan een gedichtenbundeltje. In dit boekje geeft Uri haar diepste emoties en gevoelens bloot en deelt haar verhaal over haar depressie en angst met haar lezers. Een dichtbundeltje dat zich laat lezen als een verhaal en ontroert en emotioneert.

Uri zegt over zichzelf dat het niet haar sterkste punt is om haar gevoelens te uiten. Op aanraden van haar therapeut, gaat zij schrijven. Wat een uitstekend advies. Niet alleen voor Uri, maar ook voor alle lezers van ‘Koffie met likeur’, want ik denk dat veel mensen herkenning en steun vinden in dit prachtige boekje.

Een van de prachtige ‘elfjes’, zoals de auteur haar gedichtjes noemt, wil ik graag met u delen:
“Omhelzing
Zonder remmingen
Het voelt fijn
Blijf me vasthouden alsjeblieft
Eventjes”

Over de auteur
Thea Uri (1964) woont in Dedemsvaart. Zij schreef de gedichten die allen uit slechts elf woorden bestaan, de zogenaamde elfjes, tijdens haar opname op de psychiatrische afdeling (Paaz) van het Röpcke-Zweers Ziekenhuis in Hardenberg.

Uitvoering
Uitgeverij Boekscout
Paperback, 60 pagina’s
ISBN 9789402210408

 

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *