Mijmeringen van Chaya: Pfffffffffff….de luiwammes! 1


Ik moet écht even iets aan jullie kwijt hoor. Vooral aan de teefjes onder jullie. Denk je een jonge vent te hebben en wat schetst mijn blaf? Het is me toch een luiwammes!

’s Morgens, wanneer ons vrouwmens beneden komt, ben IK helemaal klaar voor een nieuwe dag. Ik sta te stuiteren! Kom maar op nieuwe dag! Maar…. Cooper niet hoor; mijn hemel. Hij komt dan nét nog even onze mensen begroeten, maar dan duikt hij de kussens weer in en snurkt gewoon verder. Dat geloof je toch niet?

Het eerste rondje om ’s morgens sjokt hij met ons mee en als we weer terug zijn… hup kussens en verder slapen. Nou is dat vier keer in de week best een beetje vroeg heb ik begrepen (half zeven), maar dan nog. Een nieuwe dag is toch leuk?! Aandacht, spelen, rennen, stoeien, eten. Tjonge, een dag heeft zoveel te bieden, dan ga je toch niet liggen slapen?

Die luiwammes komt pas halverwege de ochtend een beetje tot leven… echt niet eerder. Is dat normaal dames? Zijn die kerels van jullie ook zo?


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Mijmeringen van Chaya: Pfffffffffff….de luiwammes!