Mijmeringen van Chaya: het leven is nog té leuk… 1


Jazeker, ik ben er nog. Oké, ik weet dat ik het allemaal red door de pillen, maar dat is dan maar zo. Ik vind het hier nog even té leuk. Fijn bij mijn mensen en bij mijn vriendje Cooper.

Het is wel een beetje jammer dat ik niet meer kan rennen en als ik een bal zie, dan sta ik ook nog steeds ‘in de startblokken’ om er naar toe te rennen, maar ik weet ook dat dat niet meer gaat. Nou ja, wat wél gaat is lekker op de bank liggen en dan word ik onwijs veel geknuffeld! Ik krijg ook allemaal lekkere dingen voorgeschoteld, hoewel ik yoghurt niet meer zo heel geweldig vindt, terwijl ik daar vroeger dol op was…

Tja, al dat fijns wil ik nog even door laten gaan hoor. Genieten zolang het kan, dat is mijn motto en dat zal het blijven! Ik heb tenslotte altijd alles groots en meeslepend gedaan in mijn leven; althans dat zeggen mijn mensen. Ik ben gewoon mijzelf…

Ik krijg overigens wel een beetje rare uitstulpingen op mijn ene poot en daar staan onze mensen dan af en toe bezorgd naar te kijken, maar ja, dan maar iets minder mooie benen toch? Verder ben ik nog altijd mijn aanbiddelijke zelf….


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “Mijmeringen van Chaya: het leven is nog té leuk…