Mijmeringen van Chaya: Potverblaf wat een herrie! 4


Een paar weken geleden begon het alweer hoor, de jaarlijkse ongelooflijke BLAFherrie die mensen schijnen te moeten maken wanneer het jaar bijna voorbij is. Nu kan ik een heleboel natuurlijk, maar klok kijken behoort niet tot mijn vele talenten, dus ik weet ook niet wanneer het eindelijk weer voorbij is.

Wat ik wel weet is dat het een hele poos duurt. Wekenlang af en toe ineens van die knallen waar je je een woefje van schrikt. Weken waarin onze mensen extra op ons letten. Ze houden nog steviger de riem vast en we mogen écht alleen maar los op ons veld. Dat doen ze, zeggen ze, omdat daar een hek omheen staat en we niet plotseling kunnen wegrennen als we schrikken van weer een of andere malloot die het nodig vindt om zo’n bom tot ontploffing te brengen. 

Dan is er eindelijk ‘oudejaarsavond’. Onze mensen verzamelen dan allemaal lekkere hapjes om zich heen, oom Wim komt, de avond is veel langer dan anders en we gaan op rare tijden een rondje lopen. Dan is daar het moment……de wereld vergaat!!! Enfin, niet echt natuurlijk, maar zo lijkt het wel. Wat een herrie! Gelukkig blijven onze mensen dan lekker bij ons binnen en gaan niet, zoals zoveel andere mensen, buiten staan kijken naar die idioterie, maar toch zijn wij blij als het eindelijk voorbij is. Dat begrijp je vast wanneer je je bedenkt dat wij honden nog veel beter kunnen horen dan jullie mensen; het doet gewoon pijn aan onze hondenoortjes. Nu zijn Cooper en ik er niet écht bang voor, maar lekker is het ook niet potverblaf!

Nu heb ik begrepen van mijn mensen dat jullie er al vaak over hebben gesproken om die ellende helemaal af te schaffen… ik zeg: BLAFgoed idee!!


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

4 gedachten over “Mijmeringen van Chaya: Potverblaf wat een herrie!