Op weg naar de zonsopgang: uiterst voorspelbaar


Julia Broeder wordt, slechts zes maanden voor haar afstuderen, van het Women’s Medical College of Pennsylvania gestuurd omdat zij de middelen van de Universiteit heeft gebruikt om een gewonde hond te redden en die vervolgens heeft ondergebracht op een plek waar zijn eigenaar, die de hond laat deelnemen aan gevechten, hem niet kan vinden.

“Ze ging zitten en was zo nerveus dat ze hem niet durfde aan te kijken, dus richtte ze haar ogen op zijn zijden vest. De stof was lichtblauw met een ingewikkeld indigo patroon en hoe langer ze ernaar staarde, hoe meer de donkerblauwe figuurtjes leken op kleine vogeltjes, elk niet groter dan een duimnagel.”

Niet bereid om haar droom, om als zendingsarts de wereld over te reizen, op te geven, doet zij een beroep op jurist Ashton Carlyle om te zien of hij haar kan helpen het besluit van het Women’s Medical College of Pennsylvania te keren in haar voordeel. Ashton is onder meer belast met het beheer van Dierenpark en moet ervoor zorgen dat de Broeders, die al sinds jaar en dag in dienst zijn van de eigenaren van het landgoed, de Vandermarks, niets tekortkomen. Ashton wijst Julia in eerste instantie de deur maar wordt door de patriarch van de familie Vandermark tot de orde geroepen. Er wordt hem opgedragen Julia te helpen.

“Hij had het zo zacht gezegd dat ze niet zeker wist of ze hem goed had verstaan, maar de vreemde manier waarop hij haar aankeek, bevestigde zijn woorden. Ze werd stil en probeerde de nieuwe informatie een plekj te geven, terwijl Ashton haar met en behoedzame blik in zijn blauwe ogen gadesloeg.”

‘Op weg naar de zonsopgang’ is een aardig verhaal, dat echter het niveau van de befaamde Bouquetreeks niet werkelijk overstijgt. De schrijfstijl is redelijk; de personages zijn voorspelbaar, evenals het verhaal. Eenvoudig meisje ontmoet knappe, rijke man. Man wordt verliefd op haar en ze leven nog lang en gelukkig.

“Tranen vulde zijn vaders ogen, maar om zijn mond krulde een glimlach. Ga, vind die vrouw. Nu zijn jullie allebei nog jong. Je zult er nooit spijt van krijgen.”

‘Op weg naar de zonsopgang’ bevat overigens ook een voorproefje op ‘Wachten op het morgenlicht’, het verhaal over Sophie van Riijn, Quentin Vandermark en de erfenis van Dierenpark. Dit verhaal belooft eenzelfde niveau.

Kortom, ik ben niet bijster onder de indruk van deze roman, maar de liefhebbers van de Bouquetreeksboeken zullen er ongetwijfeld van smullen.

Over de auteur

Elizabeth Camden heeft met haar boeken vele prijzen gewonnen, waaronder de RITA Award, de Christy Award en de Daphne du Maurier Award. Ze woont met haar man in Florida en is bibliothecaresse.

Uitvoering

Uitgeverij Het Zoeklicht

ISBN10 9789064512452

Paperback, 179 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

 

 

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *