Overpeinzingen van Cooper: eten is mijn ‘dingetje’ 1


Oké, ik geef toe, ik ben een beetje een schrokop. Op het moment dat ik dat blaf, zie ik mijn mensen al grijnzen terwijl ze denken: ‘een béétje???’. Ja, nou, duhhhhh, ik heb nu eenmaal altijd de scheurende blafhonger!

Nu hebben ze het echter in hun malle hoofd gehaald dat ik anders met mijn eten om moet gaan! Potverwoef, wat een onzin! Zet dat eten neer, liefst vier keer zoveel als wat ik normaal krijg en laat mij een seconde of tien met rust! Maar nee hoor, ik moet nu eerst ‘zitten’ en ‘wachten’; zelfs als mijn bak er al staat?!?! En dan mag ik pas eten hmpffff….

Nou ja, ik doe het maar anders duurt het nóg langer voordat ik mijn buikje kan vullen. Maar nu heb ik ze zelfs al horen zeggen tegen elkaar dat ze ook nog gaan proberen om, als ik mijn bak halfleeg heb, ik straks weer moet gaan wachten en ze dan mijn bak even weghalen voordat ik verder mag eten! What the blaf?! Nou, ik wens ze veel succes, want die tien seconden is zelfs nog wat overdreven… in drie happen heb ik mijn pondje vlees toch wel naar binnen..


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Overpeinzingen van Cooper: eten is mijn ‘dingetje’

  • janny horring

    och je bent te schrokkerig, weetje wat je vrouwtje moet doen, stukken winterwortelen er tussen door mengen, want dan moet je lekker flink kauwen. een ander schrokop dik ik had, had zijn maaltijd in drie seconden leeg. en mager bleef ie. hij kreeg er winterwortelen bij, en deed er aanzienlijk langer over. en hij ging groeien.. dus smakelijk eten met winterwortelen, en het is ook nog gezond ook voor je…