Overpeinzingen van Cooper: écht een foto? Nu…?


Tja, dat ik best wel van eten houd, weten jullie denk ik wel, toch en dat het bij mij niet snel genoeg is ook he?

Het laatste dat ik op een dag krijg is mijn kong, gevuld met vlees. Nou, op het moment niet alleen maar vlees, want mijn mensen zijn op het onzalige idee gekomen dat ik een beetje moet afblaffen. Belachelijk natuurlijk want ik ben helemaal niet te zwaar, ik heb een volkomen goddelijk hondenlijf. Maar enfin, ik weer geen inspraak natuurlijk he, dat begrijp je. Maar, om die reden krijg ik nu dus bijvoorbeeld wat minder vlees, maar doen ze er sperziebonen doorheen. Ach, eigenlijk is het best lekker.

Maar goed… mijn kong. Die krijg ik dus vlak voordat mijn mensen naar bed gaan en ja…dan ben ik mijn avondeten alweer zo’n beetje vergeten en heb ik dus de scheurende blaflhonger. Ik ga dan, na het laatste rondje heul snel in mijn kussens zitten en ga braaf (maar ongeduldig…) zitten wachten op mijn kong.

Wat denk je dat er van de week gebeurde? Je gelooft het niet hoor…. Ik snel mijn kussens in en als ik dan op mijn meest rechtse kussen ga zitten, dan kan ik mijn kop tussen de traptreden doorsteken en hem op een tree neerleggen. Dat ziet er doorgaans lekker ongeduldig uit, zodat ze wat meer opschieten met mijn kong.

Nou, dit keer dus niet he. Vrouwmens vond het nodig om eerst een foto van mij te maken!!! Ja dussssss….. Hoe bedenkt ze het?? Wat vinden jullie daar nou van? Daar laat je mij met mijn hongerige buikje toch niet op wachten?

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.