Overpeinzingen van Cooper: potverwoef….dat was afzien! 1


Volgens mij heeft Nina jullie al doorgeblaft dat ik niet zo heel handig bezig ben geweest met mijn actie om vijf kilo brokken op te eten. Maar ja, al was je het zelf en je kunt bij al dat lekkers waar je normaal gesproken alleen ’s morgens een klein bekertje van krijgt! Dan ga je er toch ook voor?

Het feit dat ik ’s avonds niet wilde eten in combinatie met mijn dikke buik, deden bij onze mensen alle alarmbellen rinkelen, want ze kennen mij natuurlijk wel. Als ik niet wil eten….dan is het MIS! Vette paniek, want misschien had ik wel een maagkanteling. Ik dacht nog: blaf rustig, ik zit gewoon vol! Maar nee hoor, de volgende dag moest ik mee naar de dokter.

Omdat het weekend was, werden we eerst naar een dokter in Alkmaar gestuurd. Dat duurde lang joh! We bleven maar rijden. Later begreep ik dat de weg was afgesloten en dat dat rare elektronische beest dat ze Tomtom noemen, het niet begreep. Dombo! Enfin, ik werd misselijk in de auto en ik heb vrouwmens helemaal onder gespuugd. Ik kon er echt niks aan doen. Ze was ook niet boos hoor, maar het stonk wel een beetje. Ze zijn toen maar met mij naar huis gereden en hebben onze eigen dokter geblaft. Daar konden we terecht, maar toen moest ik natuurlijk weer de auto in, terwijl ik eigenlijk helemaal niks meer wilde, alleen maar verder uitbuiken…

Enfin, bij onze eigen dokter moest ik op de tafel getild worden… hihi, til jij maar eens 60 kilo op een tafel…, maar dat terzijde. Er moesten foto’s van mijn buik gemaakt worden en daaruit bleek dat mijn maag niet geblaffeld was, maar dat ik gewoon een beetje boel veel gegeten had.

Mijn mensen begrepen het pas toen we weer thuis waren en ze op onderzoek uitgingen…. Toen kwamen ze erachter dat ik ruim vijf kilo brokken had opgegeten… Nou ja, het was wel lekker, maar ik geloof dat ik het toch maar niet nog eens doen, want ik heb die dag en de dag erna niets te eten gekregen. Dat mocht niet van de dokter. De dagen erna kreeg ik maar een heel klein beetje en ik kreeg prikken en pillen. Potverwoef, wat moest ik afzien na mijn vreetfeestje…


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “Overpeinzingen van Cooper: potverwoef….dat was afzien!

  • José Bosma

    Tja …. wat zal ik hier nu eens op terug woefelen. Dat het niet zo verstandig was, dat heb je vast al uitgebreid gehoord en dat het vreetfestijn je niet helemaal goed is bekomen, dat weet je nu ook wel. Voor de rest ligt het niet aan jou hoor! Die vrouw en die manmens moeten die brokken gewoon beter verstoppen, op een plek die jij niet weet, uit voorzorg opdat jij, je niet zomaar meer overeet. Weet jij veel, jij bent een hond en ook nog eens een man. Nou die kunnen er wat van… Oké, je moet het gewoon niet meer flikken, om nog eens vijf kilo te pikken. Dat treft die mensen van jou, buiten de ongerustheid en de zorg in hun portemonnee, want de rekeningen van die dierenartsen vallen tegenwoordig echt niet meer mee.Dat zijn exorbitante bedragen, Die ze voor al die prikjes, pillen en poedertjes vragen. Exorbitant betekent in hondentaal gewoon overdreven. Daar zou ik zelfs van gaan overgeven! Dus laat dit soort grapjes voortaan uit je hondenbolletje, want dit was voor alle partijen echt geen lolletje. Genoeg gewoefeld over het verleden, spring ik even naar het heden. Mogen jullie nog wel uit? Want ik zit hier opgesloten, ze hebben gewoon de deur dicht gegooid van heel Spanje vlak voor mijn snuit!!