Overpeinzingen van Cooper: uitbuiken 2


Tja, vorige keer vertelde ik het jullie al. Ik ben behept met een enorm probleem…ik heb namelijk áltijd honger.

Afgelopen zondag heb ik daar echter voor één keer iets slims op weten te verzinnen. Onze mensen hadden de schuurdeur open laten staan en het was mooi weer, dus ik was in de achtertuin. Op enig moment dacht ik: laat ik eens kijken wat er in die schuur te beleven is..’.

Nou, dat had ik eerder moeten weten. Wat denk je? Staat me daar toch een enorme emmer met een zak hondenbrokken erin! Goed, het heeft mij even wat moeite gekost om die zak open te krijgen want die was aan de bovenkant helemaal dichtgeblaft, maar als het op eten aankomt dan ben ik ineens heuuuul slim hoor, dus dat is mij natuurlijk gelukt.

Ik realiseer mij alleen wel dat ik een crimineel van niks ben. Ik had natuurlijk véél stiller moeten doen. Vrouwmens hoorde mij al snel smakken en toen was mijn eenhondsfeestje voorbij…. Ik heb overigens nog wel een poosje nodig gehad om uit te buiken…. het lag tóch wel een beetje zwaar op de maag, maar lekker dat het was!


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 gedachten over “Overpeinzingen van Cooper: uitbuiken

  • josé Bosma

    Slimmerik! Inderdaad je had het natuurlijk veel geruislozer moeten doen, want jouw vrouwmens is ook heullll slim.
    Maar ja, je hebt wel wat extra brokken kunnen opschrokken. En dat je zoveel honger hebt komt vaak ook door de medicijnen tegen de pijn, daar weet ikzelf alles van. Gelukkig heb je nog energie om zulke streken uit te halen. Ik hou wel van nieuwsgierigheid en een beetje ondeugend. Mooie zondag en doe de groeten aan je vrouwmens.