Overpeinzingen van Cooper: waar blijft mijn eten??? 2


Je zult er maar mee behept zijn…. Altijd honger. Ik heb die ellende; ik heb continu het gevoel alsof ik een week niet gegeten hebben! Altijd maar honger, altijd maar trek en als ik dan wat krijg denk ik steevast… ‘Is dit alles oehoehoe…..’. Bovendien vind ik álles, maar dan ook álles lekker.

Als onze mensen gaan eten dan ga ik bij de tafel zitten en ga ze met mijn meest smekende blik aankijken. Daar wil ik feitelijk mee zeggen: ‘Eet je dat allemaal zélf op?’ Bijkomende ellende is dan dat ik naar mijn mand wordt gestuurd poterverblaf! Echt, ik heb een hondenleven!

Natuurlijk ga ik ook languit in de opening richting keuken liggen wanneer er daar enige activiteit wordt ontplooid. Je weet tenslotte maar nooit. Valt er wat, krijg ik wat.

Want ja, wees nou eerlijk … mijn geweldige smekende blik valt toch niet te weerstaan? Ik heb er tenslotte lang genoeg op gewoefend!
Maar wat denk je? Zeggen ze ook nog dat het voor mijn eigen bestwil is dat ze mij niet telkens iets geven…. ja duhhhhh…..


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 gedachten over “Overpeinzingen van Cooper: waar blijft mijn eten???

  • josé Bosma

    Héél zwaar leven… pfff ik snap het helemaal en je moet natuurlijk aan alle kanten in shape blijven.
    Maar het valt niet mee als je elke keer zo’n trek hebt. Misschien werken medicijnen daar ook wel aan mee. Maar daar heb jij natuurlijk geen enkele boodschap aan. Ik wens je sterkte en een leuke woefelweek.