Overpeinzingen van Cooper: ze is er!!!


Eerder deze week zaten we er, als een soort ontvangstcomité, helemaal klaar voor. De biefstukjes lagen al klaar en wij hadden onze feesthoedjes op. Allemaal; flinke hoedjes voor onze mensen, een bijna net zo flinke voor mij en twee kleintjes voor Bobbi en Bibbi… En toen….toen kregen we te horen dat ze niet zo komen….althans niet die volgende dag. Wat denk je … haar ‘chauffeur’ ziek.

Maar…… nu is ze er wel!! Gistermiddag is ze gebracht en ze is leuk!!! Natuurlijk moet ze nog een beetje wennen, maar volgens mij gaat het helemaal goed komen en gaat ze mij, onze mensen en de frummels net zo leuk vinden als wij haar. Ze heeft vast nog een jetlag zoals jullie mensen dat noemen, want ze was een hele tijd onderweg en tijdens de reis moest ze in een bench in de auto. Lijkt me nogal wat hoor. Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Dus onze mensen hebben al geblaft dat ik geduld met haar moet hebben. Nou, dat heb ik wel hoor.

We hebben elkaar ontmoet op het veld; dat leek onze mensen het beste, dus ik ben met vrouwmens naar het veld gegaan. Toen begreep ik dat nog niet helemaal, maar een poosje later kwamen manmens en Nina ook naar het veld. Leuk!

Nu ga ik mij maar verheugen op dat biefstukje dat ik ook nog niet heb gekregen en waardoor ik, uit pure nijd richting die malle chauffeur, die natuurlijk never nooit ziek had mogen worden, het kattenvoer twee keer heb opgegeten. En jahaaaa….. ik weet het, met die actie ‘pak’ ik de verkeerde, maar aan de andere kant…het was wél lekker. Het was waarschijnlijk ook meteen de laatste keer dat ik de kans kreeg, want mijn mensen zetten nu het voer voor de frummels definitief boven; potverwoef.

Enfin, ik ga ‘mijn’ Nina op haar gemak stellen….

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.