Recensie van ‘Ma!’


Het boek
In ‘Ma’ beschrijft Hugo Borst het ziekteproces van zijn moeder die aan Alzheimer lijdt. Samen met broer Laurens en hun beider vrouwen, verzorgen zij hun moeder liefdevol tijdens dit slopende proces. Ook wanneer moeder op enig moment naar een verpleegtehuis gaat, blijven zij haar met zorg en liefde omringen.

Aan het begin van het boek woont mevrouw Borst nog op zichzelf, aan het eind zit ze in een verpleeghuis. Wat er in de tussentijd gebeurt, het proces waarin zij langzaam vervreemd raakt van zichzelf en haar omgeving, is in sobere, heldere zinnen beschreven, opgedeeld in hoofdstukjes die eerder als columns in het Algemeen Dagblad verschenen.

Als mantelzorger voor iemand met Alzheimer moet je over een flink improvisatietalent beschikken. De ups en downs, goede dagen en slechte dagen, heldere momenten en totale apathie, wisselen elkaar in rap tempo af. De moeder van Hugo weet bij tijd en wijlen glashelder wat er met haar aan de hand is. Dat is de ware ontluistering. Dat je zelf bewust bent van de aanstaande teloorgang. Op andere momenten kent zij angst en onzekerheid.

De twijfels, het sentiment en het schuldgevoel al dan niet terecht, passeren in dit boek de revue. Het heden en herinneringen aan het verleden en zijn jeugd wisselen elkaar af.

Visie van de recensent
Ma is een mooi, gevoelvol relaas over een beladen onderwerp. Een ziekte dat zich openbaart als een ‘struikrover’. Het is bovendien een eerbetoon aan de moeder van de auteur. Aan de stralende, schrandere, altijd onberispelijk verzorgde en vooruitstrevende vrouw die zo zielsgelukkig was met haar echtgenoot.

Borst ziet kans om, zonder enige kunstmatigheid zijn emoties over te brengen. Hij schrijft met warmte, niet met melodrama over de manier waarop hij en zijn broer, samen met hun echtgenotes, de zorg voor Ma op zich nemen, zo lang als het gaat.

De columns die betrekking hebben op haar ziekte worden afgewisseld met herinneringen van Hugo aan vroeger. Ma wordt beschreven in de periode voor haar ziekzijn. Een mooi portret schetst de auteur in en tussen de regels door. Zintuiglijke ervaringen weet hij op te roepen. Vol warmte en zeer integer geschreven. Beeldend ook: ‘Als mijn moeder had gevoetbald, was ze nooit op de vleugels terechtgekomen. Ze zou in de as hebben gespeeld met soms een zwenking naar links.’ Om even de politieke voorkeur van ma neer te zetten…

Over de auteur
Hugo Borst kennen we als columnist, voetbalcriticus én schrijver. Zijn boeken ‘De Coolsingel bleef leeg’, ‘Over vaders en zonen’, ‘Schieten op Volkert van der G’. en ‘O Louis’ werden stuk voor stuk bestsellers.

Op de vraag: “Waarom dit boek?” antwoordt Borst: “Door over haar te schrijven, bestaat ma nog: ze is niet afgeschreven, ook al is zij een afgeleide van de moeder van wie ik heel mijn leven hou. Ik heb het gevoel dat ik haar met deze stukjes trouw blijf.”

Uitvoering
Paperback van 208 pagina’s
ISBN10 9048826705

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *