Verdoezeld verleden 1


Josua Ossendrijver komt pas op 67-jarige leeftijd achter zijn ware identiteit. Een ontdekking die zijn leven veranderde. Tot dat moment heeft Josua altijd een ‘unheimisch’ gevoel gehad. Hij voelde dat er iets niet klopte. In ‘Verdoezeld verleden’ gaat Ossendrijver op zoek naar zijn afkomst.

Zijn bijzondere levensverhaal heeft Schiedammer Josua Ossendrijver, opgetekend in ‘Verdoezeld verleden’. Even indrukwekkend als verbazingwekkend. Een relaas waarbij je verstand haast stilstaat. Hoe kan het dat iemand pas in de herfst van zijn leven ontdekt wie hij werkelijk is? Hoe kan het dat diezelfde persoon toch zijn hele leven heeft aangevoeld dat er iets niet klopte?

“De liefde van ma was fijn. Haar bezorgdheid niet. Tot aan de vierde klas heeft ze me telkens van en naar school gehaald en gebracht. Mijn klasgenoten hebben me daar gelukkig nooit mee gepest, maar in mijn hart ben ik daar altijd bang voor geweest.”

Direct na zijn geboorte in 1943 is Ossendrijver door zijn joodse ouders afgestaan aan het Rotterdamse echtpaar Slegt. Vader en moeder Slegt noemen hun ‘zoon’ Klaas. Deze adoptie heeft het leven gered van de jonge Ossendrijver. Zijn joodse ouders en broer overleefden de Tweede Wereldoorlog niet.

Gedurende zijn hele leven twijfelt Ossendrijver aan zijn identiteit. In zijn jeugd zijn er wat vage aanwijzingen, maar pas op latere leeftijd gaat Ossendrijver werkelijk op zoek naar de betekenis van zijn gevoel en uiteindelijk komt hij erachter dat hij in werkelijkheid Joshua Osendrijver is; zoon van Simon en Roosje Ossendrijver.

“Voor het eerst in mijn leven heb ik mama gezien, Daaf! Zevenenzestig jaar na mijn geboorte. En op de foto draagt ze om haar hals een kettinkje met een klein gouden Davidsterretje. De bekende zeshoekige ster, maar dan gevat in een cirkel.”

Met die wetenschap gaat Ossendrijver op zoek naar zijn roots. Wie waren zijn ouders? Wie was zijn broer? Hij ontmoet familieleden en volgt het spoor van zijn biologische ouders en zijn broer David. In zijn boek vertelt Ossendrijver over zijn zoektocht; hij doet dat in brieven aan zijn broer David. Deze vertelvorm maakt dat zijn relaas bijzonder diep raakt; het maakt het persoonlijk. Ossendrijver vertelt zijn broer over zijn missie om zijn afkomst te achterhalen en hoe hij zich kan voorstellen hoe zijn broer en hun ouders het transport in de veewagens van Westerbork naar het Poolse Auschwitz hebben doorleefd.

Diep respect voor deze auteur dat hij zijn opmerkelijke levensgeschiedenis met de wereld deelt en diep respect ook voor de wijze waarop hij dat doet.

“Niemand wilde me geloven Daaf. Ze dachten dat ik een dromer, een fantast was. Maar vanaf 1946 hebben we elkaar daar, in de Spanjaardstraat, weer gezien. Elke dag! Ik denk dat nog steeds veel mensen hun wenkbrauwen zullen fronsen als ik ze zou vertellen dat ik jou altijd op het toilet ontmoette. Dat we daar hele gesprekken hadden.”

Dit boek heeft een diepe indruk bij mij achtergelaten. Ongelooflijk dat je er pas op 67e leeftijd achter komt wie je echt bent en waar je vandaan komt. Respectvolle buiging voor Josua Ossendrijver dat hij zijn verhaal met de wereld heeft willen en kunnen delen.

Over de auteur

Joshua Ossendrijver (Rotterdam, 9 november 1943, geboren als Klaas Slegt) heeft vanaf 1967 in het basisonderwijs gewerkt. Eerst als onderwijzer em vanaf 1970 als directeur van een basisschool in Rijnmond.

Uitvoering

Uitgeverij Verbum

ISBN 9789074274692

Paperback, 180 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

 

 


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Verdoezeld verleden

  • Josua Ossendrijver

    Dag Hanneke,

    Hartelijk dank voor je recensie van mijn boek ‘Verdoezeld Verleden’. Soortgelijke reacties heb ik wel gekregen van lezers en bekenden. maar dat voelt enigszins als applaus tussen de schuifdeuren. Jij bent echter een ‘vakvrouw’ en dan voelt het werkelijk als erkenning.

    Warme groet van Josua Ossendrijver