Beest


In ‘Beest’ is de hoofdrol weggelegd voor Joan. Joan heeft haar hele leven wrede daden van mannen moeten verdragen. Wanneer een van hen –haar voormalige minnaar Vic- zich in het restaurant waar zij zit te eten met haar grote liefde Big Sky, zelfmoord pleegt, vlucht Joan. Ze gaat, met een handjevol spullen en de as van haar ouders in twee plastic tassen, weg uit naar New York en trekt naar het berggebied boven Los Angeles. Daar gaat ze op zoek naar Alice. Ze heeft Alice weliswaar nog nooit ontmoet, maar weet dat ze deze vrouw nodig heeft om af te rekenen met haar schokkende verleden.

“Eerst zag ik alleen de achterkant van haar hoofd en ik was meteen verkocht. Soms kan iemands achterkant je al zover krijgen. Je hoeft je niet meer af te vragen of de voorkant wel net zo aantrekkelijk is. Toen ze zich omdraaide, snakte ik naar adem. Ze had het soort uiterlijk dat je maar zelden ziet, zelfs ergens waar het wemelt van de mooie meiden. Ze was zo onmiskenbaar volmaakt dat ik haar wilde slaan.”

In haar nieuwe omgeving, waar haar buren de vreemde, op leeftijd zijnde Leonard en de piepjonge, maar oh zo fraaie River zijn, ontrafelt Joan de gruwelijke gebeurtenis waar ze als kind getuige van was en verzamelt de kracht om eindelijk genadeloos terug te slaan.

Ze is nog amper geïnstalleerd in haar nieuwe onderkomen wanneer de weduwe van Vic haar benadert met onaangename en bedreigende berichten.

Rauw, bizar, absurdistisch, maar zeker rakend. Zo zou dit debuut van Taddeo wellicht het best omschreven kunnen worden. Tal van verhaallijnen, flashbacks, herinneringen en gebeurtenissen wisselen elkaar af en worden als het ware aan elkaar ‘getoverd’ door deze Taddeo. Het is boeiend en vermoeiend. Interessant en irritant. Feitelijk is het van alles tegelijkertijd, maar het is vooral bijzonder knap hoe deze debutant het overzicht houdt in deze, zo lijkt het, wirwar aan gedachten, gevoelens en emoties. Daarbij weet ze vooral Joan voortreffelijk neer te zetten. Alle anderen zijn feitelijk figuranten. Dat ze heeft gekozen voor het schrijven van haar verhaal in de eerste persoon, is nauwelijks een keuze. Het had niet anders gekund.

“Luister goed, je moet je dus altijd als eerste aankleden. Dat móét gewoon. Ik wist dat niet. Gosia had niet lang genoeg geleefd om die wijsheid met me te delen. We liggen daar naakt nadat de ander is opgestaan, omdat we het niet kunnen verdragen die plek te verlaten. We kunnen het zweet en de warmte niet uit gaan omdat we er zo gek op zijn. We houden er bijna meer van dan van de klootzak die opstaat om zijn T-shirt aan te trekken.”

Het verhaal wordt schrijnend wanneer de lezer begrijpt dat het hoofdpersonage op zeer jonge leeftijd het slachtoffer is geweest van misbruik. Dat heeft veroorzaakt dat ze op latere leeftijd seks en haar lichaam als middel is gaan gebruiken, nu ze echter de 40 nadert zal dat niet veel langer werken. Ook de vriendschap met Alice, naar wie Joan op zoek ging, is beklemmend beschreven. Nauwelijks gelijkwaardig en haast obsessief verschuiven de gevoelens van deze twee vrouwen voor elkaar.

Kortom, een roman die met geen enkel ander boek te vergelijken valt in een volstrekt unieke, continu schurende, schrijfstijl over een vrouw die leeft met de gevolgen van een samenleving die door mannen wordt gedomineerd en die ageert vanuit haar eigen pijn, haar woede én haar kracht.

Over de auteur

Lisa Taddeo is een Amerikaanse auteur en journalist. Ze won tweemaal de Pushcart Prize, voor haar korte verhalen ‘42’, gepubliceerd in de New England Review, en ‘Suburban Weekend’, gepubliceerd in Granta.

Uitvoering

Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar

ISBN: 9789038807737 , 9789038807744

Paperback, 320 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent. http://ht-c-communicatie.nl/

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.