De schoenen van Heydrich


‘De schoenen van Heydrich’ bevat het niet eerder vertelde verhaal van de gevangenen die, na de moord op Reinhard Heydrich, die de bijnaam de ‘slager van Praag’ kreeg, op het landgoed van zijn vrouw Lina werkten. Heydrich was de bedenker van de gaskamers en rechterhand van Himmler.

Na zijn ontslag bij de marine wordt Reinhard Heydrich door Himmler aangesteld als lid van de SS en als hoofd van de SD. Zijn taak: het ‘ruimen’ van 11 miljoen Joden. Het brengt hen welvarendheid en luxe, maar geen geluk. Hij voert zijn taken zó goed uit dat hij later benoemd zal worden tot SS-Obergruppenführer.

Door deze geschiedenis heen loopt het verhaal van Anja en Jaap Smolders en hun zoon Johannes. Jaap Smolders is een godsdienstig man die geen vragen over het geloof duldt. Vragen die vooral zijn zoon Johannes allengs meer begint te stellen. Vragen waarop Jaap dikwijls geen antwoord heeft aangezien zijn zoon hem qua intelligentie voorbijstreeft. Hij wordt met de jaren somberder en meer in zichzelf gekeerd. Anja vraagt zich met regelmaat af of Jaap soms ‘fout’ is geweest in de oorlog.

Bouter hanteert ook in zijn nieuwe roman ‘De schoenen van Heydrich’ weer de hem zo eigen briljante, onderhoudende schrijfstijl waar je je als lezer volledig in kunt verliezen. Een schrijfstijl die overigens in de smaak zal vallen met liefhebbers van het werk van bijvoorbeeld Franca Treur en Jan Siebelink.

De wendingen en wisselende oogpunten zouden bij ieder ander verwarrend zijn. Bouter ziet echter kans om dit tot een geheel te smeden waar de verhaallijnen en personages ineen vloeien. Sterker nog, het maakt dat de lezer geboeid blijft doorlezen. Het verhaal en de daden en bijbehorende beweegredenen van de personages (Heydrich in het bijzonder) zetten bovendien aan tot nadenken. Nadenken over de vreselijkheden die er destijds plaatsvonden en het waarom het kon gebeuren dat mensen dat hun medemens aandeden; uitsluitend omdat ze een andere religie aanhingen. Daarbij gaat hij controversiële onderdelen, noodzakelijk voor het verhaal, ook niet uit de weg. Zo was het, zo werd er –door sommigen- gedacht.

“De mobiele gaskamers in vrachtauto’s waren destijds een hele vooruitgang, maar veel te arbeidsintensief. Een te grote psychische belasting voor de soldaten ook. Sommige kerels stonden na afloop te huilen. Duitsers die janken om Joden. Het is een gotspe! Het verzwakte de moraal. Vanaf nu zal het anders gaan. Lina kijkt vol trots naar haar man.”

De prachtige beschouwingen van Bouter geven veel inzicht in het gedachtengoed van hen die een bepaalde religie aanhangen. De auteur springt in zijn verhaal overigens schijnbaar moeiteloos heen en weer tussen de diverse verhaallijnen net als hij dat met de tijdspanne en het perspectief doet. Dit alles zonder het overzicht te verliezen en zijn lezers in verwarring te brengen.

“Wat is er zo bijzonder aan een God die zich met zijn schepping bezighoudt? Dat dacht hij, terwijl hij zijn boterham met pindakaas uit het trommeltje viste. Ooit was de Almachtige alleen. Er was geen hemel, geen aarde, geen engelen. Alles moest nog worden geschapen. God zelf had geen begin, die was er altijd al. Waar was hij dan? dacht Johannes. In een ruimte! Dan had hij die ruimte dus niet zelf geschapen. Daar begint het al! En als God de oorsprong is van alles, is hij ook, direct of indirect, verantwoordelijk voor wat zijn creaties uitspoken, inclusief alle narigheid.”

Naast het feit dat Bouter een briljant verteller is en het verhaal bijzonder boeiend is, weet hij bovendien met ‘De schoenen van Heydrich’ en prachtig tijdsbeeld neer te zetten.

Kortom, ‘De schoenen van Heydrich’ is een bijzonder indrukwekkend en deels op feiten gebaseerd boek. Een aanrader voor hen die geïnteresseerd zijn in bijzondere, persoonlijke verhalen in relatie tot de Tweede Wereldoorlog.

De auteur

Ben Bouter werd in 1948 in Nootdorp geboren. Zijn schooltijd bracht hij door in Delft en Rotterdam. Bouter deed vervolgens met succes toelatingsexamen voor de toneelschool en liep een jaar mee bij het Nieuw Rotterdams Toneel. Hij werkte als tekstschrijver, redacteur, hoofdredacteur, verkoopdirecteur en directeur/mede-eigenaar van een uitgeverij en schreef artikelen voor diverse tijdschriften.

Inmiddels woont hij al jarenlang in Spanje en heeft hij zich geheel toegelegd op het schrijven van romans. Eerder schreef hij ‘Feliz en de vergeten kinderen van Andaluz’, ‘Sculptuur’, ‘Pianist zonder brein’ en ‘Oorlogshelden’.

Uitvoering

Uitgeverij Woensdag

ISBN 978-90-9034895-7

NUR 301

Paperback 248 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.