De sleutelmaker 1


Centraal in ‘De sleutelmaker’ staat Olivier van Meegeren. Olivier wordt door zijn jeugdvriend Samuel Groen opgezadeld met een dilemma dat hem zijn hele leven zal achtervolgen: “…stel je toch eens voor dat je een heel leven lang nooit achter je talent bent gekomen.”

Enfin, na het lezen van deze flaptekst heb je als lezer geen idee waar je aan begint en uw recensent in dezen kan u melden dat je ná het lezen van ‘De sleutelmaker’ nog altijd niet echt weet wat je nu eigenlijk heb gelezen. ‘De sleutelmaker’ is namelijk met geen enkel ander boek te vergelijken en past feitelijk in geen enkele genre-typering. Dat is verwarrend en verfrissend tegelijkertijd, maar het is bovenal uiterst moedig van debutant Marco Hendriks om zijn schrijverscarrière te beginnen met een –laten we het maar typeren als roman- dergelijke roman. Ja, ik heb het over een carrière, want talent heeft deze Hendriks beslist. Zijn verhaal is absurd, bizar, emotioneel, tragisch en fantastisch. Dat laatste in beide betekenissen van het woord.

“Twee confronterende waarnemingen vormden de aanleiding voor het flauwvallen van Mia. In chronologische volgorde: de opengesperde mond van zuster Bontekoe en vervolgens het geslachtsdeel dat niets aan duidelijkheid te wensen overliet omtrent het geslacht van de baby. Het uiteinde van wat eigenlijk nog het meest weg had van een olifantenslurf hing hinderlijk in de ogen van zuster Bontekoe, die de baby omhooghield als een pastoor die zelf niet overtuigd is van de heilige werking van de eucharistische wijn.”

Ergens zegt Hendriks: ‘Ik moet alles kunnen geloven om te kunnen fantaseren’, en het moet gezegd, fantasie heeft deze man beslist. Veel, heel veel fantasie. Die fantasie zet hij volledig in ten dienste van een verhaal dat zó rijk is aan zowel fraaie als krankzinnige hersenspinsels dat je je na het lezen afvraagt hoe de man dít voor elkaar heeft gekregen en of hij dat nogmaals kan…

“Omdat hij de laatste trein naar Rotterdam had gemist, was hij gedwongen om terug te lopen naar huis. Hij probeerde het lijntje karaktermoord-zelfmoord te concretiseren, maar bij gebrek aan treinen (en aan fantasie, er kwam niets anders bij hem op dan zichzelf voor een aanstormende trein te gooien) besloot hij maar door te lopen. Qua gemoedstoestand was de teleurstelling een gepasseerd station. Hij voelde zich gedesillusioneerd, totaal ontzield en bijna ontmaskerd.”

Wat ik mij bij een roman als ‘De sleutelmaker’ direct afvraag is, hoe krijg je een dergelijk boek onder de aandacht van de lezer? Wát pak je eruit om ervoor te zorgen dat de lezer het gaat kopen/bestellen/lezen? Welnu, ik kan u hier melden dat de schrijfstijl van Hendriks beslist de moeite waard is, evenals zijn karakteriseringen en zijn dialogen en daarmee hoop ik er een beetje aan toe bij te dragen dat ‘De sleutelmaker’ zijn weg naar de lezer vindt. Wat dát verdient het.

Kortom, zin in een ‘out of the box’ leeservaring, maar dan wel een van hoge kwaliteit? Dan is ‘De sleutelmaker’ een aanrader.

De auteur

Marco Hendriks (1969) schrijft levensverhalen, blogs, gedichten en boeken vanuit een diepe betrokkenheid met mens en omgeving. Bevlogenheid, rauwheid, humor, melancholie, ontroering, verwondering en een levendige fantasie kenmerken de compromisloze schrijfstijl van zijn werk. Zijn eerste officiele uitgave, het kindervoorleesboek ‘Aapje Papillon’ verscheen in 2019. Hij schreef dit boek ten behoeve van het KWF.

Uitvoering

Uitgever Adoremi

ISBN: 9789083002149

Paperback, 254 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “De sleutelmaker