Ja, ik ben Suzanne


Het zal geen verbazing wekken dat Suzanne het hoofdpersonage is in ‘Ja, ik ben Suzanne’. Een tweede (hoofd)rol is weggelegd voor Nemo Depuis en dat is bijzonder aangezien Nemo al geruime tijd spoorloos is. Overigens heeft geen van de inwoners in Het Dorp daar erg van opgekeken. Men kent zijn pappenheimers. Zelfs ‘den Amerikaan’ zoals de bijnaam van Nemo luidt.

Een jaar na Nemo’s verdwijning wordt Suzanne op de markt in Deinze aangesproken door ene David die op zoek is naar Nemo. Hij wil de reden van zijn zoektocht niet prijsgeven, maar Suzanne meent hem te herkennen van de herdenkingsplechtigheid van haar jeugdvriend Kristof Luyten, die op 9/11 in New York om het leven kwam. Die connectie blijkt juist. Nemo en Kristof waren beiden ooit psychiatrisch patiënt van de opa van David in De Inrichting in Gent.

“Waarom heeft Kristof dat toen niet allemaal tegen me gezegd? De broekschijter, godverdomme! Allicht zat hij geklemd tussen zijn hoogbegaafdheid en dat aanrukkende Amerikaanse avontuur en het simpele, laagdrempelige leven hier bij ons in het dorp.”

Wanneer Suzanne en haar vriendin Claudine, David opnieuw treffen geeft hij haar een kopie van een boek dat hij in handen heeft gekregen en wat geschreven is door Nemo. Tot haar verbijstering blijkt Suzanne meer dan eens in het boek voor te komen.

Nee, je vergist je niet Suzanne. Het is een land dat nog steeds, en ik vrees hoe langer hoe meer, gebukt gaat onder de genen van haar ontstaansgeschiedenis. De genen van avonturiers, gelukszoekers, criminelen van uiteenlopend allooi en volslagen nietsnutten, met als exponent en het levend bewijs ervan, hun nieuwe president, de topversie van idiotie, Donald Trump.”

Dat Van Haecke een begenadigd auteur is, behoeft geen betoog. Wat wel degelijk het vermelden waard is, is de ingenieuze constructie van ‘Ja, ik ben Suzanne’. Het verhaal zit werkelijk kunstig in elkaar. Bovendien is het een combinatie van diverse genres, hetgeen de lezersdoelgroep behoorlijk groot maakt. Het is mysterieus, romantisch, spannend en allesbehalve oppervlakkig. Van Hacke weet zijn personages bovendien bijzonder raak te karakteriseren en zijn dialogen zijn simpelweg fraai. Het feit dat hij gekozen heeft het verhaal vanuit de visie van Suzanne en in de eerste persoon te vertellen, brengt haar heel dicht bij de lezer. De wijze waarop Van Haecke slechts heel geleidelijk een tipje van de sluier oplicht voor wat betreft de verdwijning en de gebeurtenissen die hebben plaatsgehad, maakt dat de lezer uiterst geboeid blijft.

Kortom, ‘Ja, ik ben Suzanne’ is een absolute aanrader.

De auteur

Alex Van Haecke (1948) is een selfmade theatermaker. Als auteur heeft hij onder meer 35 toneelstukken en enkele romans op zijn palmares, waaronder Het Dossier B.R. – Beroepsrenner, Dobbel Shift, De Gele Trui, David en Het Hans Heimer Project. Als acteur was Van Haecke onder meer te zien in Niet voor publicatie en Wittekerke.

Uitvoering

Uitgeverij Storyland

ISBN: 9781913980023

Paperback, 482 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.