Znežanka


Znežanka is het hoofdpersonage in dit gelijknamige romandebuut van Bronja Pradzny. Robert, de liefde van Znežanka’s leven, verlaat haar na een traumatische gebeurtenis. Terwijl zij haast ten onder gaat door verdriet en wanhoop, lijkt het alsof Robert ‘gewoon’ doorgaat met zijn leven. Znežanka vindt uiteindelijk een manier om met haar alles verterende verdriet om te gaan, maar dat levert haar wel op dat men haar als ‘gek’ bestempeld.

Tien jaar later is Znežanka nog altijd niet over haar verdriet heen. Ze ziet over het algemeen kans zich door het leven heen te slaan, maar een paar keer per jaar gaat het gruwelijk mis met haar en wordt ze opgenomen. Dat gaat zo door tot Znežanka besluit dat het anders moet. Ze wil geen medicatie meer en ze wil antwoorden op haar talloze vragen. De belangrijkste vraag (aan Robert) is: waarom? Op weg naar Amerika, waar Robert naar toe is gegaan, ontmoet ze Arend. Arend heeft een geheel eigen missie. Hij wil de as van zijn Sebastiaan in zoveel mogelijk Amerikaanse Staten uitstrooien. De twee besluiten met elkaar op te trekken, waarbij Arend in fases afscheid neemt van Sebastiaan en Znežanka … nou Znežanka doorloopt feitelijk ook het traject van afscheid nemen. Wanneer zij uiteindelijk wordt geconfronteerd met haar grote liefde, kan zij hem zien als wat hij geworden is.

“Arend vertelt me onderweg meer over zijn leven met Sebastiaan, over hun liefde, maar ook over waar het niet vlotte tussen de kale kabouter en de blonde surfgod.”

Znežanka is een waarlijk zeer verdienstelijk romandebuut van Prazdny. Een uniek verhaal over verdriet, liefde, vriendschap en loslaten. Maar ook over het feit dat de meeste zich conformeren aan de norm van de massa en over wat er gebeurt wanneer je dat niet doet.

Zijn woorden klinken als honing, als vloeibaar goud. Welke gek wil nou niet horen dat ze niet gek is, dat ze goed is zoals ze is, geliefd, gewaardeerd in plaats van weggestopt in een betonnen constructie?”

Prazdny hanteert een intense en zeer eigen schrijfstijl die naadloos lijkt aan te sluiten bij het bijzondere verhaal van Znežanka. Gedetailleerd, soms rauw en cynisch, hier en daar schrijnend en soms met een vleugje humor, brengt ze auteur verhaal. Dat Prazdny heeft gekozen voor de ik-vorm, brengt ons heel dicht bij het hoofdpersonage, als ware het dan zij het verhaal zelf vertelt. Een verhaal dat nog lange tijd beklijft. Ze gaat de confrontatie ook zeker niet uit de weg en daarmee zal zij enerzijds bewondering oogsten en anderzijds kritiek. Ik schaar mij graag onder die eerste categorie.

Haar personages zijn overigens uitstekend in beeld gebracht. De verwarde Znežanka versus de evenwichtige Arend is prachtig gekozen en de karakteriseringen komen zowel in informatie als in dialoog bij de lezer binnen.

Kortom, dit unieke verhaal is een absolute aanrader en het is te hopen dat er nog vele romans van dit talent zullen volgen. Overigens is de diepere boodschap er een die aan denken zet en hopelijk ontdekt wordt.

De auteur

Bronja Prazdny is journalist en schrijver. In 2015 verscheen haar boek Vrouwen met autisme, een serie portretten/interviews. In 2019 kwam een hernieuwde versie van dit boek uit, met updates en nieuwe interviews. Verloren taal (Uitgeverij Nieuw Amsterdam) verscheen in 2016. In dit autobiografische boek gaat Prazdny op zoek naar haar (vluchtelingen) wortels. Het levert een beeldende geschiedenis op van een onthechte familie en een zoektocht naar wat identiteit eigenlijk is.

Uitvoering

Uitgeverij Droomvallei

ISBN: 9789492844859

Paperback, 290 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.