Zwarte zomer


In Zwarte zomer verschijnt inspecteur Washington Poe opnieuw ten tonele. Dit personage speelde ook de hoofdrol in The Puppet Master, het vorige boek van Craven. In dat boek pakt Poe Jared Keaton op voor de moord op zijn dochter Elizabeth aangezien alle feiten en bewijzen zijn richting op wijzen. Het lichaam van Elizabeth wordt echter nooit gevonden. Wanneer er zich een graatmagere jonge vrouw bij het politiebureau van Cumbria meldt en zich voorstelt als Elizabeth Keaton, veroorzaakt dit grote ophef.

Poe wordt ingeschakeld en hij wordt in het onderzoek opnieuw bijgestaan door data analist Tilly Bradshaw; een kei met computer data. Het uitgesproken karakter van Poe wordt enigszins gecompenseerd door de werkwijze van zijn directe chef, de toegewijde en uiterst capabele Stephanie Flynn. Heeft Poe destijds een fout gemaakt of is de jonge vrouw niet wie zegt te zijn? Je leest het in Zwarte zomer.

“Ik wil zekerheid. Ik wil er zeker van zijn dat het meisje echt Elizabeth Keaton is, en ik wil niet dat ik met mijn laatste politieklus een moordenaar help vrijuit te gaan. Gamble stond op, zette zijn mok neer en stak zijn hand uit. Poe schudde die. Ze keken elkaar aan. En ik zal daar alléén zeker van zijn als jij dat bent Poe.”

Het is jammer dat The Puppet Master niet op de Nederlandse markt is verschenen. Dat zet de lezer die Zwarte zomer ter hand neemt, enigszins op een achterstand. Toch is dit boek wel als stand alone te lezen. De manco’s worden in de loop van het verhaal, grotendeels ingevuld.

Ondanks dat is Zwarte zomer een uitstekende thriller. De verhaalconstructie is prima, het thema boeiend, maar vooral de personages, die verre van standaard zijn, maken het boek bijzonder interessant. Zo is daar natuurlijk de gedreven Poe die niets anders voor ogen heeft dan gerechtigheid, Stephanie Flynn die zichzelf een harnas heeft aangemeten ten bate van haar carrière als hoofdinspecteur, maar deep down gewoon een goed mens is, en de sympathieke, autistische Tilly Bradshaw. De karakteriseringen van deze boeiende personages is uitstekend. Verzin het maar om iemand met autisme op een de functie van Tilly te zetten. Pas wanneer je het leest is het logisch; heel logisch.

“Bradshaw werd kwaaier en kwaaier. Ze had een probleem voorgeschoteld gekregen en het zag er niet naar uit dat ze dat zou kunnen oplossen. Ze foeterde als iemand die haar autosleutels kwijt was. Ik zie gewoon niet hoe het gedaan kan zijn, zei ze chagrijnig. Zelfs het meest geavanceerde synthetische bloed zou een forensisch deskundige niet voor de gek houden, Poe.”

Buiten dit alles hanteert Craven een uiterst fijne schrijfstijl en weet hij de spanning fijn gedoseerd op te bouwen tot aan de verrassende finale. Tenslotte mag toch niet onvermeld blijven dat Craven het decor van zijn verhaal, het graafschap Cumbria in noordwest Engeland, zeer beeldend in woorden weet te vatten. Hij overdrijft zeer zeker niet in zijn omgevingstekeningen, maar tóch zie je het voor je.

Het behoeft nauwelijks verder betoog: Zwarte zomer is een aanrader.

De auteur

Craven (1968) is geboren in Carlisle en opgegroeid in Newcastle. Hij heeft in het leger gediend en gewerkt als reclasseringsambtenaar, waar hij veel ervaringen heeft opgedaan die hij kon gebruiken in het schrijven van zijn boeken. Momenteel is hij fulltime schrijver met reeds diverse boeken op zijn naam, waaronder de reeks rondom Washington Poe, waarvan helaas alleen Zwarte zomer in het Nederlands is vertaald.

Uitvoering

Uitgeverij Luitingh Sijthoff

ISBN: 9789024585519 , 9789024585526 , 9789024590421

Paperback, 320 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.